Në mes të Oqeanit Paqësor ndodhet një nga misteret më të mëdha arkeologjike të planetit: Ishulli i Pashkës. Mbi 800 statuja gjigante prej guri, të njohura si Moai, qëndrojnë të rreshtuara duke vështruar horizontin.
Pyetja që ka munduar shkencëtarët për dekada është: Si arriti një popull pa teknologji moderne t’i lëvizte këto figura që peshojnë deri në 80 tonë për kilometra të tërë?
Legjendat e lashta të ishullit tregojnë një version mahnitës: ato thonë se statujat “ecën” vetë në vendet e tyre. Ndërsa shkenca sot studion mundësitë e lëkundjeve apo përdorimit të litarëve, shumë pyetje mbeten pa përgjigje.
Pse ishte kaq e rëndësishme për këtë qytetërim të ndërtonte këto monumente kaq masive dhe t’i rreshtonte ato me saktësi astronomike?
Disa studiues besojnë se ky ishull fsheh mbetjet e një qytetërimi me njohuri të thella mbi fizikën dhe natyrën, të cilat ne sot sapo kemi filluar t’i rizbulojmë. Ishulli i Pashkës na kujton se historia e njerëzimit ka faqe të fshehura që presin të deshifrohen.
Çdo statujë është një dëshmi e heshtur e një kohe kur njeriu kishte një lidhje shumë më të fortë me forcën e tokës dhe të yjeve.
Besoni se popujt e lashtë kishin teknologji “sekrete” që ne i kemi harruar, apo ishte thjesht punë e palodhshme fizike?