Ka shumë njerëz që ankohen sepse u zgjuan herët në mëngjes për të parë një ndeshje që zgjati vetëm pak sekonda.
Por arsyeja pse u zgjuat nuk ishte kohëzgjatja e ndeshjes. U zgjuat sepse në kafaz ishte një njeri që ka frymëzuar miliona njerëz në mbarë botën dhe një brez të tërë sportistësh të MMA-së.
Ka momente kur rezultati kalon në plan të dytë. Kur sheh një njeri që rikthehet vazhdimisht pas dëmtimeve, humbjeve, kritikave dhe dyshimeve, nuk sheh thjesht një sportist. Sheh një luftëtar.
Conor McGregor mund të ketë fituar ose humbur një ndeshje. Mund ta duash ose ta urresh. Por askush nuk mund të mohojë se ai ndryshoi historinë e këtij sporti dhe frymëzoi mijëra të rinj të besojnë se gjithçka është e mundur.
Më e trishtueshmja nuk është kur një kampion bie. Më e trishtueshmja është sa lehtë disa njerëz gëzohen me rënien e tij, pa e ditur sa sakrifica, dhimbje dhe mund ka pasur pas suksesit të tij.
Kampionët e vërtetë nuk maten vetëm me fitoret. Ata maten me forcën për t’u ngritur sa herë që jeta i rrëzon.
Titujt, rekordet dhe brezat një ditë harrohen. Por karakteri, besimi, këmbëngulja dhe mentaliteti i një luftëtari mbeten përgjithmonë.
Respektoji ata që patën guximin të ndjekin të pamundurën. Sepse shumica e njerëzve nuk do ta gjejnë kurrë guximin as për të bërë hapin e parë.